در پس کوچه های رم

در پس کوچه های رم

در پس کوچه های رم

تا حالا شده که از دیدن برق چشاتون توی یه عکس و یادآوری اینکه چقدر شاد بودین، بزنید زیر گریه
نه اینکه امروز شاد نیستین، هستین
حتی روزای شادتر از اون روزم داشتین
قطعا شادتر از این روز هم میشید
نه به خاطر اینکه جایی که توش عکس گرفته بودید که اون همه قشنگ و رویایی بود الان خالی و متروکه و اون آدما مثل خود شما دارن با به دشمن نامرئی دست و پنجه نرم می‌کنن
صرفا به خاطر دلیل اون خوشحالی که باد هوا شده، حتی همون موقع هم باد هوا بوده
به خاطر اون حال و هوا
و به خاطر اینکه اون همه کوچولو و مهربون بودین

1+

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.