دوست من؛ صدف

من دوستی دارم که به من گوش می دهد

من دوستی دارم که نمی گوید که چه کنم

من دوستی دارم که نمی گوید که درست است یا نیست

من دوستی دارم که که می گذارد بگریم آن گاه که باید

گریه که جایش را به هق هق داد، برایم آب قند خنک می آورد

من دوستی دارم که مرا بهتر از خودم می شناسد

من دوستی دارم که آنگاه که خواب آیینه و آب و قرآن می بینم، می دانم که از اوست

من دوستی دارم که از هر وجهی به من ارجح است الا اینکه من دوستی چون او دارم

من، مدتهاست که دوستم را ندیده ام

اما همین که می دانم هست، همیشه با آن لبخند شیرینش، دلم قرص می شود

صدف عزبزم، تنها خواستم بدانی که می دانم چه خوبی

و دلم برایت بسیار تنگ است

 

2 thoughts on “دوست من؛ صدف

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *