حافظ به روایت محق دات آی آر!

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی/ که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
 من نگویم که کنون با که نشین و چه بنو/که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی/ وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
 در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است/  حیف باشد که ز کار همه غافل باشی 
 نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف/گر شب و روز در این قصه مشکل باشی
 گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست / رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد/  صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *