خرم آن روز که حافظ ره بغداد کند…

 کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند/ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند

 قاصد منزل سلمی که سلامت بادش/ چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند

 امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند/گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند

یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز/ که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند

 شاه را به بود از طاعت صدساله و زهد/ قدر یک ساعته عمری که در او داد کند

حالیا عشوه ناز تو ز بنیادم برد/تا دگرباره حکیمانه چه بنیاد کند

گوهر پاک تو از مدحت ما مستغنیست/فکر مشاطه چه با حسن خداداد کند

 ره نبردیم به مقصود خود اندر شیراز/ خرم آن روز که حافظ ره بغداد کند

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *