خبرِ خوب، بی خبریست…

“کلاغه قارقارت کو؟ سفره قلمکارت کو؟ آقای خبرگزاری، اخبار خوب چی داری؟”
“قارقار، خبر دار، کی خوابه و کی بیدار، برای اولین بار گوش بکنید به اخبار…”
نه، خیالتان راحت باشد، قصد ندارم کتاب قصه ای را که در دوران کودکی حفظ بودم را برایتان مرور کنم، قصد نوشت در مورد نویسنده اش را هم ندارم، قراره یادداشتی در مورد یک پدیده ی نه چندان جدید که به تازگی فراگیر تر شده بنویسم: گوگل ریدر (Google Reader)!


با ظهور پدیده ی «وب دو»، قابلیتی به نام «rss» یا فید معرفی شد که با استفاده از آن وبلاگ ها و وب سایت های خبری در صورت به روز شدن، قابل پیگیری سریع می شوند، البته لازم است تا از نرم افزارهای واسطه ای موسوم به «خبرخوان» که به شکل تحت وب و تحت ویندوز قابل دسترسی هستد استفاده شود. تا آنجا که من می دانم مهمترین تحت ویندوز Mozilla Thunder Bird است هرچند این کار از پس Microsoft Outlook هم بر می آید.
اما محبوب ترین خبرخوان در مملکت ما، نرم افزارِ تحت وب، «گوگل ریدر (Google Reader) »یا به اصطلاح خودمانی اش »گودر (Gooder)» است. شخصا بیش از دو سال است که از این سیستم استفاده می کنم اما هجوم کاربران ایرانی به آن به ف ی ل ت ر ی ن گ گسترده سایت ها و وبلاگ ها پس از ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ بر می گردد.
مثل تمامی ابزار های گوگل، این یکی هم ساده و پرکاربرد است و قابلیت هایش به زودی مجذوبتان می کند. گودر، وبگردی و وبلاگ خوانی را با این سیستم نظم و سامان می دهد و اتلاف وقت در مراجعات بی مورد در زمان هایی که وبلاگ یا سایت مورد نظر هنوز آپدیت نشده است را به حداقل می رساند.
گودر، بسیار هم اجتماعی است. مطالبی رو که مناسب می دانید را می توانید با دوستانتان به اشتراک بگذارید یا به دوستانی ایمیل کنید. روی آن یاد داشت بگذارید، نظر اضافه کنید. حتی نظرات خود را به صورت پست مستقل برای دوستانتان منتشر کنید.
اولین باری که امتحان می کنید ممکن است کمی گیج کننده به نظر برسد، کمی حوصله کنید، یکی از دوستان مجازیتان می شود.

One thought on “خبرِ خوب، بی خبریست…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *